Nie spieszy mi się powiedział spokojnym tonem. Samoloty mogą krążyć nad nami tak długo, jak długo zechcą. To nie ma żadnego znaczenia. Dopóki jestem tutaj z wami, dopóty nie odważą się strzelać. Za godzinę będzie już ciemna noc, a wtedy z łatwością będę mógł was opuścić. Pozostańcie więc panowie obok mnie. Wydaje mi się, że nie macie zamiaru poświęcać życia pani Ross. Nie słuchajcie go! zawołała Margaret. Odejdźcie! Wiem, że on mnie i tak zabije. Jeżeli zrobi to teraz, skończą się moje męki! Jest mi wszystko jedno. Ale mnie nie jest wszystko jedno powiedziałem zdecydowanie. Niech pani nie będzie dzieckiem. Wszystko dobrze się skończy. Co to znaczy być mężczyzną odezwał się ironicznie Smallwood. Ja, gdybym był na pani miejscu, nie brałbym zbyt serio tego ostatniego zdania. Dlaczego pan jej nie zwalnia, Smallwood? spytałem spokojnie. Nie miałem nadziei przekonać tego bezwzględnego drania, próbowałem jednak wygrać na czasie, ponieważ zobaczyłem coś, co niosło nam ocalenie. Z prawej strony lodowca, z miejsca, w którym zamierzaliśmy urządzić zasadzkę, wyłoniło się kilkunastu mężczyzn posuwających się gęsiego. Czy pan wie, Smallwood, że z pokładu lotniskowca wystartowały samoloty? Ich luki są wypełnione bombami eksplodującymi i zapalającymi. Jak pan myśli, co one zaatakują? Ludzie posuwający się gęsiego mieli na sobie mundury w kolorze ochronnym i byli uzbrojeni po zęby.

(Reklama: )